Każde dziecko przeżywa lęk, ale fobia to coś innego: irracjonalny, paraliżujący lęk trwający co najmniej sześć miesięcy, który zmusza dziecko do unikania określonych sytuacji, przedmiotów lub miejsc.
Do typowych fobii dziecięcych należą lęk przed szkołą, kontaktami z rówieśnikami, zwierzętami, ciemnością lub wizytami u lekarza. Objawami mogą być płacz, krzyk, wymioty, ból brzucha lub odmowa wyjścia z domu.
Rodzice mogą pomóc, nie bagatelizując lęku, ale też nie zmuszając dziecka do „przejścia przez to” na siłę. Warto porozmawiać z psychologiem dziecięcym lub psychoterapeutą, jeśli fobia utrudnia codzienne funkcjonowanie.
Terapia dla dzieci często opiera się na zabawie, stopniowym oswajaniu i współpracy z rodzicami.
Treść edukacyjna — nie zastępuje diagnozy psychologa ani psychiatry dziecięcego.